Παρατάσεις χρόνου για την μείωση ελλειμμάτων και χρέους "νομιμοποιεί" με την σημερινή της έκθεση για την δημοσιονομική πολιτική η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις μεγάλες οικονομίες της Ευρωζώνης.
Τέσσερις οικονομίες, η γαλλική, η ισπανική, η ολλανδική και η ιταλική... απαλλάσσονται από την πίεση της άμεσης προσαρμογής για τα ελλείμματά τους.
Αλλά το αντάλλαγμα κατά την προσφιλή μέθοδο της Κομισιόν θα πρέπει να είναι μεγαλύτερες διαρθρωτικές αλλαγές σε δύο μέτωπα, το ασφαλιστικό και το εργασιακό στα οποία οι Βρυξέλλες διαπιστώνουν "καθυστέρηση" ιδιαίτερα στην Γαλλία η οποία εμφανίζεται να είναι ο πλέον επίφοβος μεγάλος ασθενής της οικονομίας της Ευρωζώνης.
Ορισμένοι αναλυτές αξιολογούν την Έκθεση αυτή ως σημείο διακριτικής στροφής στην πολιτική που μέχρι σήμερα ακολουθείται στην περιοχή του ευρώ εν όψη αφ΄ ενός των γερμανικών εκλογών και αφ΄ εταίρου των ευρωεκλογών σε ένα χρόνο, τον Ιούνιο του 2014.
Και φαίνεται πως κάπως έτσι έχουν τα πράγματα, καθώς στην ευρύτερη συζήτηση για το πως θα διευκολυνθεί αυτή η "στροφή" θα ενταχθεί αργά ή γρήγορα και η απαλλαγή του ελλείμματος από τις επενδυτικές δαπάνες ή σε πρώτη φάση η απαλλαγή του ελλείμματος από τις δαπάνες συμμετοχής στα συγχρηματοδοτούμενα κοινοτικά προγράμματα.
Το "αγκάθι" όμως είναι ότι οι διευκολύνσεις αυτές δεν θα αφορούν χώρες όπως η Ελλάδα, που βρίσκονται ήδη σε πρόγραμμα στήριξης μέσω μνημονίου από το EFSF.
Την Ελλάδα φαίνεται να «ακουμπάει» το επόμενο σκέλος της διστακτικής "στροφής" που επιχειρείται και το οποίο έχει ανατεθεί στην ΕΚΤ. Διασταυρωμένες πληροφορίες του Capital.gr αναφέρουν ότι η συζήτηση για ακόμα μεγαλύτερη μείωση των επιτοκίων από την ΕΚΤ έχει ολοκληρωθεί και είναι θέμα χρόνου η απόφαση για μείωση των επιτοκίων του ευρώ στο 0,25% ή ακόμα και 0%. Έχει αποκλεισθεί όμως το ενδεχόμενο αρνητικών επιτοκίων. Οι χρόνοι εκδήλωσης των αποφάσεων αυτών είναι μάλλον βέβαιο ότι συμπίπτουν με το χρονοδιάγραμμα προετοιμασίας της Συνόδου Κορυφής του Ιουνίου.
Η "τακτική" της μείωσης των επιτοκίων από την ΕΚΤ -αλλά και η εμπλοκή στον αρχικό σχεδιασμό για ευρύτερη αποδοχή τίτλων που θα διευκόλυνε την δανειοδότηση των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων- έχει να κάνει με την συνολική άσκηση πίεσης προς τα "ακίνητα" κεφάλαια των καταθέσεων για να κινηθούν προς την κατεύθυνση ενίσχυσης της ζήτησης και την καταναλωτικής δαπάνης.
Η πίεση στα επιτόκια θα περάσει από την ΕΚΤ στις τράπεζες και από τις τράπεζες στους αποταμιευτές, με στόχο την "κινητοποίηση" των καταθέσεων για την αναζωογόνηση της οικονομικής δραστηριότητας.
Η τακτική αυτή έχει εφαρμοσθεί ήδη στην Γερμανία και έχει καταγράψει αποτελέσματα στην αύξηση της ζήτησης, λένε στελέχη της ΕΚΤ. Μένει να αποδειχθεί βέβαια το κατά πόσο η ίδια τακτική μπορεί να έχει αποτελέσματα σε οικονομίες που βρίσκονται στον φαύλο κύκλο ύφεσης/ ανεργίας και χρέους.
Καταγράφεται ήδη η ανησυχία ότι μία τέτοια γενικευμένη πίεση στα επιτόκια καταθέσεων -κυρίως των προθεσμιακών- θα μπορούσε να οδηγήσει σε μία ακόμα μεγαλύτερη έξοδο των καταθέσεων από τις οικονομίες της Ευρωζώνης. Πολύ περισσότερο από οικονομίες όπως η ελληνική, που βρίσκονται υπό την πίεση της ύφεσης και τα υψηλά καταθετικά επιτόκια είχαν δημιουργήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα μια σταθερή βάση προσέλκυσης κεφαλαίων και ικανοποιητικών αποδόσεων, στο εγχώριο τραπεζικό σύστημα.
Τέσσερις οικονομίες, η γαλλική, η ισπανική, η ολλανδική και η ιταλική... απαλλάσσονται από την πίεση της άμεσης προσαρμογής για τα ελλείμματά τους.
Αλλά το αντάλλαγμα κατά την προσφιλή μέθοδο της Κομισιόν θα πρέπει να είναι μεγαλύτερες διαρθρωτικές αλλαγές σε δύο μέτωπα, το ασφαλιστικό και το εργασιακό στα οποία οι Βρυξέλλες διαπιστώνουν "καθυστέρηση" ιδιαίτερα στην Γαλλία η οποία εμφανίζεται να είναι ο πλέον επίφοβος μεγάλος ασθενής της οικονομίας της Ευρωζώνης.
Ορισμένοι αναλυτές αξιολογούν την Έκθεση αυτή ως σημείο διακριτικής στροφής στην πολιτική που μέχρι σήμερα ακολουθείται στην περιοχή του ευρώ εν όψη αφ΄ ενός των γερμανικών εκλογών και αφ΄ εταίρου των ευρωεκλογών σε ένα χρόνο, τον Ιούνιο του 2014.
Και φαίνεται πως κάπως έτσι έχουν τα πράγματα, καθώς στην ευρύτερη συζήτηση για το πως θα διευκολυνθεί αυτή η "στροφή" θα ενταχθεί αργά ή γρήγορα και η απαλλαγή του ελλείμματος από τις επενδυτικές δαπάνες ή σε πρώτη φάση η απαλλαγή του ελλείμματος από τις δαπάνες συμμετοχής στα συγχρηματοδοτούμενα κοινοτικά προγράμματα.
Το "αγκάθι" όμως είναι ότι οι διευκολύνσεις αυτές δεν θα αφορούν χώρες όπως η Ελλάδα, που βρίσκονται ήδη σε πρόγραμμα στήριξης μέσω μνημονίου από το EFSF.
Την Ελλάδα φαίνεται να «ακουμπάει» το επόμενο σκέλος της διστακτικής "στροφής" που επιχειρείται και το οποίο έχει ανατεθεί στην ΕΚΤ. Διασταυρωμένες πληροφορίες του Capital.gr αναφέρουν ότι η συζήτηση για ακόμα μεγαλύτερη μείωση των επιτοκίων από την ΕΚΤ έχει ολοκληρωθεί και είναι θέμα χρόνου η απόφαση για μείωση των επιτοκίων του ευρώ στο 0,25% ή ακόμα και 0%. Έχει αποκλεισθεί όμως το ενδεχόμενο αρνητικών επιτοκίων. Οι χρόνοι εκδήλωσης των αποφάσεων αυτών είναι μάλλον βέβαιο ότι συμπίπτουν με το χρονοδιάγραμμα προετοιμασίας της Συνόδου Κορυφής του Ιουνίου.
Η "τακτική" της μείωσης των επιτοκίων από την ΕΚΤ -αλλά και η εμπλοκή στον αρχικό σχεδιασμό για ευρύτερη αποδοχή τίτλων που θα διευκόλυνε την δανειοδότηση των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων- έχει να κάνει με την συνολική άσκηση πίεσης προς τα "ακίνητα" κεφάλαια των καταθέσεων για να κινηθούν προς την κατεύθυνση ενίσχυσης της ζήτησης και την καταναλωτικής δαπάνης.
Η πίεση στα επιτόκια θα περάσει από την ΕΚΤ στις τράπεζες και από τις τράπεζες στους αποταμιευτές, με στόχο την "κινητοποίηση" των καταθέσεων για την αναζωογόνηση της οικονομικής δραστηριότητας.
Η τακτική αυτή έχει εφαρμοσθεί ήδη στην Γερμανία και έχει καταγράψει αποτελέσματα στην αύξηση της ζήτησης, λένε στελέχη της ΕΚΤ. Μένει να αποδειχθεί βέβαια το κατά πόσο η ίδια τακτική μπορεί να έχει αποτελέσματα σε οικονομίες που βρίσκονται στον φαύλο κύκλο ύφεσης/ ανεργίας και χρέους.
Καταγράφεται ήδη η ανησυχία ότι μία τέτοια γενικευμένη πίεση στα επιτόκια καταθέσεων -κυρίως των προθεσμιακών- θα μπορούσε να οδηγήσει σε μία ακόμα μεγαλύτερη έξοδο των καταθέσεων από τις οικονομίες της Ευρωζώνης. Πολύ περισσότερο από οικονομίες όπως η ελληνική, που βρίσκονται υπό την πίεση της ύφεσης και τα υψηλά καταθετικά επιτόκια είχαν δημιουργήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα μια σταθερή βάση προσέλκυσης κεφαλαίων και ικανοποιητικών αποδόσεων, στο εγχώριο τραπεζικό σύστημα.
Δημοσίευση σχολίου