Είναι ακόμη νωρίς στη γερμανική προεκλογική εκστρατεία, αλλά η πολιτική θερμοκρασία ήδη αυξάνεται τέσσερις μήνες πριν από την ημέρα των εκλογών.Το χάσμα μεταξύ των Χριστιανοδημοκρατών της Angela Merkel και του κεντροαριστερού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος έχει αρχίσει να μειώνεται για πρώτη φορά μετά από μήνες.
Το σκάνδαλο φοροδιαφυγής με τη συμμετοχή του Uli Hoeness, προέδρου της Μπάγερν Μονάχου και φίλου του κυβερνώντος κόμματος CDU έπαιξε ρόλο. Η άνοδος ενός νέου κόμματος ευρωσκεπτικιστών που επιδιώκει να προσελκύσει τους δυσαρεστημένους συντηρητικούς έχει επίσης συμβάλλει στην αλλαγή του κλίματος. Ο συνασπισμός
CDU / CSU έχει την υποστήριξή του να ολίσθαίνει στο 37 τοις εκατό σε μια πρόσφατη δημοσκόπηση και το SPD έχει φτάσει στο 27 τοις εκατό.
Παρά την προσωπική δημοτικότητά της, η πιθανότητα μιας ήττας σοκ για την καγκελαρία της Γερμανίας έχει αναστατώσει το κλίμα μεταξύ των υποστηρικτών της κ. Μέρκελ και αναπτέρωσε τις ελπίδες της αντιπολίτευσης που είχε μείνει πίσω στις δημοσκοπήσεις. Λοιπόν, τι χρειάζεται για να ανατραπεί η κ. Μέρκελ, η πιο ισχυρή πολιτικός στην Ευρώπη;
Για αρχή, δεν είναι ανάγκη να έχει σχέσηγ με τα μεγάλα ζητήματα - τη διαχείριση της οικονομικής κρίσης της ευρωζώνης ή την αντιμετώπιση της κοινωνικής αδικίας – υπό συζήτηση από τα μεγάλα κόμματα. Το τελικό αποτέλεσμα μπορεί να αποφασιστεί στην τελική ευθεία και να βασίζεται στην απρόβλεπτη πορεία της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AFD), μιας συμμαχίας ευρωσκεπτικιστών με επικεφαλής έναν καθηγητή οικονομικών. Ακόμα κι αν δεν κερδίσει έδρες στο κοινοβούλιο, θα μπορούσε να επηρεάσει την κατανομή ψήφων και τον ακριβή αριθμό που απαιτείται για να κερδίσει την πλειοψηφία ένα άλλο κόμμα.
Πολλά εξαρτώνται από το αν ο σύντροφός της κ. Μέρκελ στην εξουσία, το φιλελεύθερο Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (FDP), μπορεί να κερδίσει το 5 τοις εκατό που απαιτείται για να μπει στο Bundestag. Μια μειοψηφία, με όμως δυνατή φωνή, μέσα στο FDP είναι δυσαρεστημένη με τη διαχείριση των κρίσεων στην ευρωζώνη από την κα Μέρκελ. Κάποιοι θα μπορούσαν να στραφούν στο AFD. Το ίδιο ισχύει και για τους αντιφρονούντες του CDU.
Τρεις τοπικοί ηγέτες του CDU - από το Hesse, μια παραδοσιακή συντηρητική επαρχία, καθώς και τη Σαξονία και τη Θουριγγία στα ανατολικά - έχουν συντάξει ένα έγγραφο καλώντας την κ. Μέρκελ να επιτεθεί στο AFD πιο ανοιχτά. Η ίδια πιστεύει ότι κάτι τέτοιο απλά θα τους ενθαρρύνε. Είναι διατεθειμένη να αγνοήσει την πρόκληση.
Η δική της δημοτικότητα ως πρωθυπουργός είναι πολύ υψηλότερη από εκείνη της κυβέρνησής της. Η αξιολόγηση της είναι πάνω από 60 τοις εκατό, αλλά μόνο το 25 τοις εκατό λένε ότι θέλουν να δουν έναν συνασπισμό συντηρητικών-φιλελεύθερων ξανά στην εξουσία. Αυτό που θέλουν οι ψηφοφόροι είναι ένα «μεγάλο συνασπισμό» CDU και SPD, με επικεφαλής την κ. Μέρκελ.
Από την άλλη πλευρά, ο Πέερ Στάινμπρουκ, από το SPD, είχε ένα άσχημο ξεκίνημα για την εκστρατεία του και οι δημοσκοπήσεις του δίνουν μόλις 30 τοις εκατό.
Ο ρεαλιστικός συντηρητισμός και η αποστροφή της κ. Μέρκελ στην ανάληψη κινδύνων φαίνεται να ταιριάζει με το εκλογικό σώμα. Συνδυάζει μια σταθερά φιλοευρωπαϊκή στάση με μια πεισματική αποφασιστικότητα να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της Γερμανίας στην ευρωζώνη: αυτό θέλουν και οι ψηφοφόροι.
Ο κ. Στάινμπρουκ, ο οποίος αγωνίζεται για ένα συνασπισμό με τους Πράσινους, δίνει την εντύπωση ότι είναι εξίσου ευφυής αλλά πιο τραχύς.
Αλλά οι γερμανικές εκλογές δεν είναι παραδοσιακά προεδρικές. «Σε τελική ανάλυση δεν είναι η φήμη της καγκελαρίου που θα είναι αποφασιστικής σημασίας, διότι στη Γερμανία τα κόμματα είναι αυτά που εκλέγυνται,» λέει ο Τόμας Όπερμαν, από το SPD μέλος της εκστρατείας του Στάινμπρουκ.
Το CDU έχει χάσει όλες τις πιο πρόσφατες πολιτειακές εκλογές, καθώς και μια σειρά από δημοτικές εκλογές στις μεγάλες πόλεις της Γερμανίας, παρά το υψηλό κύρος της καγκελαρίου.
Σύμφωνα με τον υπολογισμό του SPD, η πλειοψηφία με τους Πράσινους (στο 15% τώρα) είναι εφικτή εάν αρκετά μικρά κόμματα αποτύχουν τελικά να φθάσουν το 5 τοις εκατό. Θα πρέπει το FDP και το AFD να μην λάβουν πάνω από 4,5 τοις εκατό, το Κόμμα των Πειρατών 3 τοις εκατό, και άλλοι (όπως το νεοναζιστικό NPD) να λάβουν ίσως μια ποσοστιαία μονάδα. Με τον τρόπο αυτόν η Bundestag θα εκλεγεί από περίπου 86 τοις εκατό των ψηφοφόρων, και πλειοψηφία δυνατή από το 43 τοις εκατό.
Οι καλύτεροι σύμμαχοι της κα Μέρκελ, από την άλλη πλευρά, είναι to ακρο-αριστερό κόμμα Linke, συμπεριλαμβανομένων των κομμουνιστών της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. Κάθε ψήφος υπέρ του Linke είναι μια χαμένη ψήφος για το SPD. Και οι σοσιαλδημοκράτες είναι ανένδοτοι ότι δεν θα συνεργαστούν μαζί τους σε οποιονδήποτε συνασπισμό επειδή είναι αντι-ευρωπαιστές και κατά του ΝΑΤΟ.
Αυτό σημαίνει ότι το αποτέλεσμα ακόμα δεν είναι προδεδικασμένο. Κατά την ίδια χρονική περίοδο το 2009, η Merkel είχε φτάσει σε επίπεδα του 40 τοις εκατό. Κατέληξε με 33,8 τοις εκατό. Τα πράγματα ίσως ξεκαθαρίσουν περί τα τέλη Αυγούστου ή αρχές Σεπτεμβρίου, οπότε τα πάντα θα οδεύουν προς την τελική ευθεία.
Δημοσίευση σχολίου